Anksiyete bozukluğu

Anksiyete bozukluğu, aşırı ve süreğen korku, kaygı ve endişeyle günlük yaşamı olumsuz etkileyen ruhsal bozukluklar grubudur. Bir kişi tarafından kurulmuş değildir; bu nedenle kurucusu, kuruluş yılı ve merkezi ya da doğum yeri bulunmaz.

Anksiyete bozuklukları, normal ve geçici kaygıdan farklı olarak yoğun, kontrol edilmesi güç ve uzun süren korku veya endişe belirtileriyle tanımlanır. Belirtiler fiziksel gerginlik, çarpıntı, terleme, titreme, uyku ve dikkat sorunları ile kaçınma davranışlarını içerebilir. Yaygın alt türleri arasında yaygın anksiyete bozukluğu, panik bozukluğu, sosyal anksiyete bozukluğu, agorafobi, ayrılma anksiyetesi ve özgül fobiler yer alır. Modern sınıflandırmalarda ruhsal ve davranışsal bozukluklar kapsamında değerlendirilir; etkili psikoterapi ve gerektiğinde ilaç tedavileri vardır.

• Tür: Ruhsal bozukluklar grubunda yer alan klinik sağlık durumu.
• Kurucu veya anılan kişi: Yok; bir kişi ya da kurum tarafından kurulmuş değildir.
• Kuruluş yılı: Yok; tıbbi bir kavram ve tanı grubudur.
• Merkez veya doğum yeri: Yok; belirli bir coğrafi merkeze bağlı değildir.
• Başlıca türleri: Yaygın anksiyete bozukluğu, panik bozukluğu, sosyal anksiyete bozukluğu, agorafobi ve özgül fobiler.
• Belirtilerin başlangıcı: Çoğu vakada çocukluk veya ergenlik döneminde başlayabilir ve yetişkinliğe sürebilir.

BelirsizlikBu başlık bir kişi, kuruluş veya coğrafi varlık değil, tıbbi bir tanı grubudur; bu yüzden istenen ad-soyad, kuruluş/doğum yılı ve yer bilgileri uygulanamaz. Dünya Sağlık Örgütü’nün çevrim içi sayfasındaki en güncel içerik 2025 tarihli görünmektedir; 19 Ağustos 2026 tarihindeki yeni epidemiyolojik veriler ayrıca doğrulanamamıştır.

OpenAI (gpt-5.6-luna) yapay zekâ modelinin düzenlenmemiş cevabıdır; 11.3 saniyede üretildi.

Anksiyete bozukluğu, yoğun, sürekli ve aşırı kaygı, endişe ve korku hissi ile karakterize edilen bir ruhsal bozukluktur. Bir tıbbi tanı kategorisi olarak late 19. yüzyıldan (özellikle 1895 civarı) beri tanınmakta, resmi tanısı ise 1980'de DSM-III'te yer almıştır.

Antik çağdan late 19. yüzyıla kadar kaygı ayrı bir hastalık olarak sınıflandırılmamıştır, ancak kaygı bozukluğu vakalarının farklı isimler altında rapor edilmeye devam etmiştir. Kaygı semptomları 19. yüzyılda neurasthenia ile sonuçlanan yeni hastalık yapılarının önemli bir bileşeni idi. Late 19. yüzyılda Freud, realist kaygı (gerçek tehdit yanıtı), nevrotik kaygı (bilinçaltı çatışma) ve ahlaki kaygı (suçluluk veya utanç ile ilişkili) gibi çeşitli kaygı türleri arasında farklılaştırma yapmaya başlamıştır. Yaygın anksiyete bozukluğu (YAB), 1980'de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders'ın üçüncü baskısında (DSM-III) kaygı nevroz ayrı panik bozukluğundan ayrıldığında bir tanı kategorisi olarak ortaya çıkmıştır. Bugün anksiyete bozukluğu ruh sağlığı bozuklukları arasında en yaygın olanlardan biridir ve her yaştan insanda görülebilir.

• Antik Yunan ve Roma hekimleri kaygıyı tıbbi bir bozukluk olarak tanımıştır
• 17. yüzyılda Robert Burton 'The Anatomy of Melancholy'de kaygıyı anlatmıştır
• 18. yüzyılda Boissier de Sauvages nosyolojisinde 'panophobias' (panik ataklar ve yaygın kaygı bozukluğu) kaydedilmiştir
• 19. yüzyılda neurasthenia kavramında kaygı semptomları ön plana çıkmıştır (1848'de Flemming'in 'Über Praecordialangst' çalışması)
• Late 19. yüzyılda Sigmund Freud kaygı nevroz terimini geliştirmiş (1895)
• 1980'de DSM-III'te yaygın anksiyete bozukluğu ayrı bir tanı kategorisi olarak resmi tanınmıştır

Claude (claude-haiku-4-5) yapay zekâ modelinin düzenlenmemiş cevabıdır; 20.8 saniyede üretildi.

Anksiyete bozukluğu, kişinin gündelik yaşamını kısıtlayan aşırı kaygı, korku ve endişe durumlarının genel adıdır. Psikiyatri literatüründe geniş bir spektrumu ifade eden bu durum, resmi olarak ilk kez Amerikan Psikiyatri Birliği'nin DSM-III kılavuzunda 1980 yılında tanımlanmıştır.

Anksiyete bozukluğu, sadece bir anlık stres değil, kişinin günlük işlevselliğini bozan kronik ve yoğun bir ruhsal durumdur. Tıbbi olarak genel anksiyete bozukluğu, panik bozukluk, sosyal fobi ve özgül fobiler gibi alt başlıklara ayrılır. Tedavi süreçlerinde genellikle bilişsel davranışçı terapi (BDT) ve gerektiğinde farmakolojik destek yöntemleri uygulanmaktadır. 2026 itibarıyla dünya genelinde ruh sağlığı uzmanları tarafından en sık tanı konulan psikiyatrik bozukluklar arasında yer almaktadır.

• Resmi sınıflandırması 1980'de DSM-III kılavuzu ile standartlaştırılmıştır.
• Bilişsel, fiziksel ve davranışsal belirtilerle kendini gösterir.
• Genel anksiyete bozukluğu, panik bozukluk ve fobiler gibi türleri mevcuttur.
• Tedavide psikoterapi ve antidepresan türü ilaçlar ana yöntemlerdir.
• Belirtiler genellikle çarpıntı, terleme, huzursuzluk ve odaklanma güçlüğü içerir.
• Dünya Sağlık Örgütü verilerine göre yaygınlık oranı oldukça yüksektir.

Belirsizlik2026 yılı itibarıyla güncel küresel yaygınlık oranlarına dair kesin sayısal veriler çeşitli ülkelerdeki sağlık sistemlerine göre farklılık göstermektedir. Yeni nesil psikiyatrik ilaçların geliştirilme aşamaları ve başarı oranları sürekli güncellendiği için güncel istatistikler net değildir.

Gemini (gemini-3.1-flash-lite) yapay zekâ modelinin düzenlenmemiş cevabıdır; 5.0 saniyede üretildi.

Anksiyete bozukluğu, aşırı ve kontrolsüz kaygı ile seyreden psikiyatrik bir hastalıktır. Belirli bir kurucusu yoktur; antik dönemde Hipokrates tarafından tanımlanmış, modern sınıflandırması DSM-III ile 1980'de yapılmıştır.

Anksiyete bozukluğu, korku ve endişe duygularının aşırı ve sürekli hale gelmesiyle oluşan ruhsal bir durumdur. Tarihsel olarak Hipokrates'e dayanan tanımlar, 20. yüzyılda DSM ve ICD sınıflandırmalarıyla standartlaşmıştır. Uluslararası faaliyetleri arasında DSM-5-TR gibi küresel standartlar ve WHO'nun ICD-11 ile uyum çalışmaları yer alır.

• Anksiyete bozukluğu: Aşırı kaygı, korku ve fiziksel belirtilerle karakterize ruh sağlığı bozukluğu grubu.
• İlk tanımlama: Hipokrates (yaklaşık MÖ 460-370), Antik Yunan, melankoli ve kaygı ayrımını yapmıştır.
• Modern tanı: DSM-III, 1980, ABD (American Psychiatric Association), anksiyete nevrozunu GAD ve panik bozukluğu olarak ayırmıştır.
• Yaygınlık: Dünya nüfusunun yaklaşık %4'ü etkilenir; en sık görülen ruhsal hastalıklardan biridir.
• Tedavi ve standartlar: Psikoterapi, ilaç tedavisi; DSM-5-TR (2013) ve ICD-11 (2019) ile uluslararası düzenlemeler.
• Risk faktörleri: Genetik, travma, çevresel etkenler; çocukluk çağı istismarı ve aile öyküsü öne çıkar.

Grok (grok-4.3) yapay zekâ modelinin düzenlenmemiş cevabıdır; 18.0 saniyede üretildi.